আমি অসমীয়া

আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া কিহৰ দুখীয়া হম?
সকলো আছিল সকলো আছে নুবুজো নলওঁ গম ।

আমি অসমীয়া হিচাবে আমাৰ অসমখনৰ উন্নতিত কিবা অলপ হ'লেও যোগদান দিব পাৰো নেকি, বিশেষকৈ শেহতীয়া পৰিস্থিতিলৈ লক্ষ্য় ৰাখি ?
মই ভাবি ভাবি যিখিনি পালো, তাক তলত উল্লেখ কৰিছো ।

• শিক্ষা আৰু ব্যক্তিগত অৰ্হতা বৰ্ধন
  শিক্ষা জাতি এটাৰ মেৰুদন্ড।
  • আমি প্ৰত্য়েকে নিজৰ ঘৰখনত এটা শিকাৰ পৰিবেশ গঢ়ি তুলিব পাৰো । সকলোৱা যেন শিকাৰ কাৰণে পঢ়ে, মাত্ৰ পৰিক্ষ্য়া পাচ কৰিবলৈ নহয়। পাঠ্য়পুঠিৰ লগতে আন জ্ঞান বৰ্ধক আলোচনীও পঢ়িব লাগে। আনকো শিকিবলৈ উৎসাহিত কৰিব পাৰো।
  • সৰুৰে পৰা আমাৰ ল'ৰা ছোৱালী আৰু আন অসমীয়াক পৰিশ্ৰমী কৰিব চেষ্টা কৰিব পাৰো ।
  • অমি যিখিনি জানো, তাক আনৰ লগত share কৰিলে, নজনা সকলেও যথেষ্ট উপকৃত হ'ব। তাৰ বাবে আমি online platform আৰু social media ব্য়বহাৰ কৰিব পাৰো।
  • আমি বিভিন্ন ধৰণৰ বিষয়, আন ভাষাৰ পৰা অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিব পাৰো, যাতে আমাৰ মানুহেও সেইবোৰৰ বিষয়ে জ্ঞান আহৰণ কৰিব পাৰে।
• ভাষা
  
  • আমি আমাৰ ভাষা যিমান পাৰি সিমান ব্য়ৱহাৰ কৰিব পাৰো, ঘৰত আৰু বাহিৰত।
  • আমি সৰুৰে পৰা আমাৰ ল'ৰা ছোৱালীক অসমীয়া ভাষা শিকা আৰু ব্য়ৱহাৰৰ গুৰুত্ব বুজাব পাৰো।
  • আমি আন ভাষাৰ লোককো অসমীয়া শিকিবলৈ উৎসাহিত কৰিব পাৰো। যিয়ে শিকিব পাৰিছে, সিহঁতক আন মানুহৰ আগত প্ৰশংসা (praise publicly) কৰিলে, আনেও শিকিবলৈ উৎসাহ পাব।
• সংস্কৃতি
  
  • আমি আমাৰ সংস্কৃতি যিমান পাৰি সিমান বজাই ৰাখিবলৈ যত্ন কৰিব পাৰো, ঘৰত আৰু বাহিৰত। লগতে আমাৰ ল'ৰা ছোৱালীকো শিকাব পাৰো।
  • আমি আমাৰ সংস্কৃতি, সেয়া যি ঠাইৰে নহওক, সদায় সন্মান কৰিব পাৰো। দেখা যায় যে upper অসমৰ বহুতে Lower অসমৰ সংস্কৃতিক হাঁহে, এনে হ'লে আমাৰ জাতিত ঐক্য নোহোৱা হ'ব।
  • আমি আমাৰ সংস্কৃতি যিমান পাৰি সিমান প্ৰচাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰো, বিশেষকে অসমৰ বাহিৰত থকা বিলাকে। আমাৰ লগৰ বিলাকক আমি আমাৰ সংস্কৃতিৰ বিষয়ে কব পাৰো। আমাৰ সংস্কৃতিৰ ওপৰত আমি লিখিব পাৰো আৰু লগৰ আন ঠাইৰ বন্ধুৰ লগত share কৰিব পাৰো। তাৰ বাবে আমি online platform আৰু social media ব্য়বহাৰ কৰিব পাৰো। ইয়ে আমাৰ পর্যটন উদ্যোগত সহায়ক হ'ব পাৰে।
  • অসমৰ বাহিৰত থকা বিলাকে ইজনে সিজনৰ লগত ভাল বন্ধুত্ত বজাই ৰাখিব পাৰো। এই ক্ষেত্ৰত মই Malayali মানুহৰ উদাহৰণ দিব বিচাৰিছো । যেতিয়া office ত এজন নতুন Malayali মানুহ আহে, আন Malayali মানুহে অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে সেইজনৰ লগত বন্ধুত্ত কৰি পেলায়। মাত্ৰ এঘন্তা আগত লগ পোৱা মানুহৰ লগত এনেদৰে কথা পাতে, লাগে যেন বছৰ বছৰ ধৰি চিনি পায়। কিন্ত অসমীয়াৰ ক্ষেত্ৰত তেনে হোৱা দেখা নাযায়।
• ঐতিহ্য
  
  • আমাৰ ঐতিহাসিক স্থানবোৰ (monuments) আমি সযতনে সংৰক্ষণ কৰিব লাগে, ধংস হ'বলৈ দিব নালাগে। দেখা যায় যে মানুহে সেইবোৰত কিবা কিবি লিখি আহে, ইয়ে স্থানবোৰৰ ক্ষতি সাধন কৰে। তেনেকুৱা নকৰিবলৈ আমি আমাৰ লৰা ছোৱালী লগতে আনকো বুজাব পাৰো।
  • আমাৰ ল'ৰা ছোৱালীক ঐতিহাসিক স্থানবোৰৰ বিষয়ে ক'ব পাৰো আৰু পাৰিলে সেইবোৰ স্থানলৈ লৈ যাব পাৰো। ল'ৰা ছোৱালীক সংগ্ৰাহালয়লৈ (museum) লৈ গলে বহুত কথা জানিব পাৰিব।
  • আমি আমাৰ ঐতিহ্য যিমান পাৰি সিমান প্ৰচাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰো, বিশেষকে অসমৰ বাহিৰত থকা বিলাকে। আমাৰ লগৰ বিলাকক আমি আমাৰ ঐতিহ্যৰ বিষয়ে কব পাৰো। আমাৰ ঐতিহ্যৰ ওপৰত আমি লিখিব পাৰো আৰু লগৰ আন ঠাইৰ বন্ধুৰ লগত share কৰিব পাৰো। তাৰ বাবে আমি online platform আৰু social media ব্য়বহাৰ কৰিব পাৰো। ইয়ে আমাৰ পর্যটন উদ্যোগত সহায়ক হ'ব পাৰে।
• আৰ্থিক আৰু জীবিকা
  
  • আমাৰ থলুৱা ব্যৱসায়ক সমর্থন কৰিব পাৰো। থলুৱা ব্যৱসায়ীৰ পৰা বস্তু কিনিব পাৰো, আমি জনা মানুহখিনিক থলুৱা ব্যৱসায়ীৰ বিষয়ে জনাব পাৰো, থলুৱা ব্যৱসায়ীক সমর্থন কৰি ধনাত্মক মন্তব্য (positive reviews) দিব পাৰো - তাৰ বাবে আমি online platform আৰু social media ব্য়বহাৰ কৰিব পাৰো।
  • আমাৰ কামৰ বাবে অসমীয়া মানুহ ব্য়ৱহাৰ কৰিব পাৰো, এইটো অলপমান Tricky, কাৰণ আন কিছুমান মানুহ আমাৰ মানুহতকৈ বেছি পৰিশ্ৰমী।
  • আমাৰ থলুৱা মানুহক সংস্থাপন আৰু চাকৰিৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব পাৰো। যেতিয়া আমি কাম কৰি থকা সংগঠনত কিবা চাকৰিৰ কথা জানিব পাওঁ, তেতিয়া আমাৰ অসমীয়া মানুহক জনাব পাৰো আৰু refer কৰিব পাৰো। উদাহৰণ হিচাবে মোৰ ইয়াত থকা অসমীয়াৰ এটা group email id আছে, যেতিয়া job vacancy ওলায় তেতিয়া আমি ইয়াত details post কৰো।
  • চৰকাৰী আৰু সামুহিক সম্পত্তি ধংস কৰিব নালাগে, এইবোৰ আচলতে আমাৰ পইচাৰেহে কিনা - আমি এই কথাবোৰ আমাৰ লৰা ছোৱালী আৰু আনক বুজাব পাৰো।
  • আমি বাহিৰৰ পৰা অহা পৰিভ্ৰমণকাৰীক যিকোনো ধৰণৰ ক্ষতি সাধন কৰিব নালাগে। ইয়ে বাহিৰত আমাৰ প্ৰতিচ্ছবি হেয় কৰি তুলিব পাৰে, যিয়ে দূৰলৈ আমাৰ পর্যটন উদ্যোগক ক্ষতি কৰিব পাৰে।
  • মাটি বা আন স্থায়ী সম্পত্তি বিক্ৰৰ ক্ষেত্ৰত, আমি আমাৰ থলুৱা মানুহক প্ৰথম preference দিব পাৰো। ইয়ে বাহিৰৰ মানুহক অসমত চিৰস্থায়ী হোৱাত বাধা প্ৰদান কৰিব।
    অসমৰ বাহিৰত, বিশেষকৈ মই থকা ঠাইত দেখিছো যে ইয়াৰ মানুহ এইক্ষেত্ৰত বহুত সজাগ। যিকোনো colony ত মাটি কিনিব গলে, বহুত ক্ষেত্ৰত, আমি directly মাটিৰ মালিকৰ পৰা মাটি কিনিব নোৱাৰো, এটা সংগঠন থাকে যাৰ সহায়তহে মাটি কিনিব পাৰি। স্থানীয় মানুহৰ বাবে দাম কম আৰু বাহিৰৰ মানুহৰ বাবে বেছি। মাটি বেচাৰ সময়তো, বাহিৰৰ মানুহে বেচিলে market price তকৈ কমত বেচিব লাগে, নহলে সংগঠন টোৱে কাকো কিনিব নিদিয়ে।
  • অসমত আমি নিজাকে business গঢ়ি তুলিব যত্ন কৰিব পাৰো, তেতিয়া আমি অসমীয়া মানুহক কৰ্ম সংস্থাপন দিব পৰিম।

আমাৰ জেষ্ঠ নাগৰিক সকলোকো আমি বিভিন্ন সামাজিক কামত জড়িত হ'বলৈ উৎসাহিত কৰিব পাৰো। বাহিৰৰ দেশত দেখা যায় যে বহুত জেষ্ঠ নাগৰিকে শনি আৰু ৰবিবাৰে ৰাজহুৱা স্থানত লগ হৈ বিভিন্ন সংগঠনৰ বাবে পইচা সংগ্ৰহ কৰে। মানুহক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ তেওঁলোকে নানা ধৰণত আমোদজনক কাম কৰে, যেনে ভায়োলিন্ বজোৱা, গান গোৱা, বিভিন্ন ধৰণৰ যন্ত্ৰ সংগীত বজোৱা ইত্য়াদি।
আন সকলেও ওচৰে পাচৰে হৈ থকা বিভিন্ন ধৰণত শিক্ষা, ভাষা, সংস্কৃতি সম্বন্ধীয় কাৰ্যত volunteer হ'ব পাৰো।

আমি প্ৰতিজনে যদি অলপমান হ'লেও কিবা এটা কৰো, তথাপি বহুত কিবা হোৱাৰ সম্ভাবনা আছে।
ইয়াত লিখা খিনি মোৰ নিজৰ মন্তব্য় হে, যদি মই কিবা ভুল লিখিছো, অনুগ্ৰহ কৰি আঙুলিয়াই দিয়ে যেন।

Assam Related:

• Monuments of Assam
• Culture of Assam
• Various cultures of Assam
• http://www.xahitya.org/
• http://blogasom.blogspot.com/
• বিজ্ঞানৰ বিচিত্ৰ কথা
• http://thegreenerpastures.com/
• http://photographyclubofassam.org/
• http://biswajitgogoi.blogspot.com/
• কিছুমান অসমীয়া গান
• জীৱন এনেদৰেই
• https://utpalarya.wordpress.com/
• https://www.magicalassam.com/
• https://www.quora.com/profile/Sumanta-Sarathi-Borthakur

লক্ষ্যত উপনীত হওঁক

এটা নতুন বছৰৰ আৰম্ভণি হ'ব, কিছু দিন পিচতেই।
আমি বহুতেই নতুন বছৰৰ সংকল্প (New Year Resolution) লওঁ, নতুন বছৰটোত exercise কৰিম, weight lose কৰিম ... ইত্য়াদি। কিন্তু বছৰৰ শেষত দেখা যায় যে সেইটো হৈ নুঠিল।
ইয়াৰ কাৰণ হ'ল যে Resolution বিলাক যথেষ্ট বহল (broad statement), তাৰ সলনি আমি লক্ষ্য স্থাপন (goal, specific statement) কৰিলে তাত সফল হোৱাৰ আশা যথেষ্ট বেছি।

লক্ষ্য স্থাপন (goal set) কৰাৰ এটা প্ৰমাণিত উপায় আছে, চমুকে ইয়াক SMART বুলি কোৱা হয়।

SMART

• Specific: লক্ষ্যৰ বিশদ বিবৰণ থাকিব লাগে, যেনে কোনে কৰিব, কি কৰিম, কিয় কৰিম, কেতিয়া কৰিম, ক'ত কৰিম (Who, What, Why, When, Where).
  উদাহৰণ হিচাবে, মোৰ লক্ষ্য "নতুন বছৰটোত exercise কৰিম" (I will exercise in the new year) ৰ সলনি "মই মোৰ সাধাৰণ স্বাস্থ্য ভালে ৰাখিবলৈ, সদায় সন্ধিয়া ৰাস্তাত খোজ কাঢ়িম" (In order to maintain my general health, I will walk daily evening, on the roads) হ'ব লাগে।
• Measurable: লক্ষ্যৰ অগ্রগতি (progress) আৰু শেষ (completion) সদায় জুখিব পৰা হ'ব লাগে। যেনে কিমান দুৰ / সময় খোজ কাঢ়িলে মোৰ লক্ষ্য সমাপ্ত হ'ব?
  গতিকে মোৰ লক্ষ্য হ'ব "মই মোৰ সাধাৰণ স্বাস্থ্য ভালে ৰাখিবলৈ, সদায় সন্ধিয়া ৩০ মিনিট ৰাস্তাত খোজ কাঢ়িম" (In order to maintain my general health, I will walk 30 minutes daily evening, on the roads).
• Achievable: মোৰ লক্ষ্য প্রকৃততে উপনীত হ'ব পৰা ধৰণৰ নে? ইয়াত কিবা বাধা (limitations) আহিব পাৰে নেকি ? মই সচাকে ৩০ মিনিট খোজ কাঢ়িব পাৰিম নে, হয়তো আৰম্ভণিতে নোৱাৰো, হয়তো প্ৰথমতে কম সময়ত আৰম্ভ কৰি সময় লাহে লাহে বঢ়াব লাগিব।
  গতিকে মোৰ লক্ষ্য হ'ব "মই মোৰ সাধাৰণ স্বাস্থ্য ভালে ৰাখিবলৈ, সদায় সন্ধিয়া ৩০ মিনিট ৰাস্তাত খোজ কাঢ়িম। প্ৰথমতে ৩ মিনিট খোজ কাঢ়িম, প্ৰতি মাহতে সময় ৩ মিনিটকৈ বঢ়াই থাকিম।" (In order to maintain my general health, I will walk 30 minutes daily evening, on the roads. Initially I will start with 3 minutes and increase the time by 3 minutes each month.)
• Realistic: হাতত থকা সময় আৰু সম্পদৰ সহায়ত আমি লক্ষ্যত বাস্তৱিকতে উপনীত হ'ব পাৰিম নে?
  যেনে, মোৰ হাতত সচাকে সদাই ৩০ মিনিট খোজ কাঢ়িবলৈ সময় আছে নে? যদি নাই, তেন্তে কিমান সময় দিব পাৰো? সেইমতে লক্ষ্য সলনি কৰিব লগা হ'ব পাৰে।
  ধৰক, মোৰ আঠুৰ বিষ আছে। তেন্তে সচাকে মই ৩০ মিনিট খোজ কাঢ়িব পাৰিম নে? যদি নোৱাৰো, তেন্তে সময় কমাব লগা হ'ব পাৰে। অন্য়থা মই মোৰ লক্ষ্যত কেতিয়াও উপনীত হ'ব নোৱাৰিম।
• Time bound: প্ৰতিতো লক্ষ্যৰে এটা সময় সীমা থাকিব লাগে - আৰম্ভণি আৰু শেষ সময় ।
  গতিকে মোৰ লক্ষ্য হ'ব "মই মোৰ সাধাৰণ স্বাস্থ্য ভালে ৰাখিবলৈ, ১ জানুৱাৰি ২০২০ ৰ পৰা, সদায় সন্ধিয়া ৩০ মিনিট ৰাস্তাত খোজ কাঢ়িম। প্ৰথমতে ৩ মিনিট খোজ কাঢ়িম, প্ৰতি মাহতে সময় ৩ মিনিটকৈ বঢ়াই থাকিম।" (In order to maintain my general health, I will walk 30 minutes daily evening, on the roads, starting 1st January 2020. Initially I will start with 3 minutes and increase the time by 3 minutes each month.)

যিকোনো লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ হ'লে, লক্ষ্য স্থাপনেই যথেষ্ট নহয় । তাৰ বাবে আমি কাৰ্য্য কৰিবও লাগিব । ইয়াৰ বাবে আমি PDCA cycle ব্য়বহাৰ কৰিব পাৰো ।

PDCA cycle

• Plan: প্ৰথমতে আমি লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিম, তাৰ বাবে ওপৰত দিয়া ধৰণেৰে SMART লক্ষ্য স্থাপন কৰিম । এই লক্ষ্যটো আমি সহজতে দেখা পোৱা ঠাইত লিখি ৰাখিম, যাতে সদাই অহা যোৱা কৰোতে দেখা পাওঁ ।
• Do: পৰিকল্পনা মতে আমি কাম আৰম্ভ কৰিম ।
  ইয়াত দিয়া উদাহৰণ হিচাবে, মই ১ জানুৱাৰি ২০২০ ৰ পৰা সদায় সন্ধিয়া ৩ মিনিট খোজ কঢ়া আৰম্ভ কৰিম ।
• Check: আমি এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ মুৰে মুৰে, ফলাফল পৰিকল্পনা মতে হৈছে নে নাই, তাক নিৰীক্ষণ কৰিব লাগে। যদি পৰিকল্পনা অনুসৰি ফলাফল হোৱা নাই, চাব লাগে কি কাৰণে হোৱা নাই, কি কৰিলে ভাল ফলাফল পোৱা যাব।
  উদাহৰণ হিচাবে, এমাহৰ অন্তত মই সচাকে সদায় ৩ মিনিট খোজ কাঢ়িব পাৰিছো নে নাই চাব লাগিব । যদি পৰা নাই, কিয় ? সময় পোৱা নাই ? সময় পাইছো কিন্তু খোজ কাঢ়িব অসুবিধা হৈছে ? হয়তো ৰাস্তাত বহুত ধূলি থকা বাবে খোজ কাঢ়িব পৰা নাই ? ইত্য়াদি ।
• Adjust: যদি পৰিকল্পনা অনুসৰি ফলাফল হোৱা নাই, তেতিয়া আমি পৰিকল্পনাত কিবা সলনি কৰিব লগা হ'ব পাৰে। ইয়াত আমি চাম, কি সলনি কৰিব লাগিব যাতে পৰিকল্পনা অনুসৰি ফলাফল পোৱা যাব ।
  উদাহৰণ হিচাবে, যদি মই সন্ধিয়া খোজ কাঢ়িব সময় পোৱা নাই, তেন্তে বেলেগ সময়ত (ৰাতিপুৱা) খোজ কাঢ়িব চেষ্টা কৰিম । যদি খোজ কাঢ়িব অসুবিধা পাইছো, তেন্তে চাম কি কৰিলে অসুবিধা দূৰ হ'ব - নতুন জোতা এজোৰে সহায় কৰিব নেকি? যদি ৰাস্তাত বহুত ধূলি থকা বাবে খোজ কাঢ়িব পৰা নাই, তেতিয়া চেষ্টা কৰিম treadmill ত খোজ কাঢ়িবলৈ।

যিকোনো লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ বাবে, আমি প্ৰথমতে চাব লাগিব যেন আমাৰ লক্ষ্য SMART হয় । লক্ষ্য বৃহৎ ডাঙৰ হ'লে তাক সৰু সৰু লক্ষ্যত ভাগ কৰি ল'ব লাগে । অবাস্তব লক্ষ্য, উৎসাহৰ অভাৱ আদিয়ে লক্ষ্যত উপনীত হোৱাত ব্য়াঘাতৰ উৎপন্ন কৰে। যিকোনো সৰু পৰ্যায়ত সফলতা পালে, তাক অতি উৎসাহেৰে উদ্যাপন কৰিব লাগে, ইয়ে লক্ষ্যত উপনীত হোৱাত সহায়ক হয় ।

Related:

• 7 Key Questions: Who, What, Why, When, Where, How, How Much?
• SMART goal
• PDCA concept

বন্ধুত্বৰ এটা দিন - A well-spent day

এটা সম্পূৰ্ণ দিন কেৱল মোৰ আৰু বন্ধুসকলৰ বাবেই ? Nearly impossible for a family man ! কিন্তু সচাকে সম্ভৱ হৈ উঠিল। ৰেলৱে হাইস্কুল মালিগাওঁৰ ১৯৮৬ চনত মেট্ৰিক দিয়া শিক্ষ্যাৰ্থীৰ পুনৰ্মিলন সমাৰোহে এইটো সম্ভৱ কৰি তুলিলে।

জীৱনৰ অকোৱা-পকোৱা ওখ-চাপৰ বাটত খোজকাঢ়ি, কেৱল নিজক লৈ ব্যস্ত থাকোতে, স্কুলৰ নিঃস্ৱাৰ্থ সহপাঠী বন্ধুবোৰক যেন কৰবাত এৰি আহিছিলো। কল্যান, ৰন্জু, পৰেশ, কিশোৰ - মাত্ৰ এই কেইজন স্কুলৰ বন্ধুৰ লগত যোগাযোগ আছিল। পিচত Facebook অত অৰুণিমা, গায়ত্ৰী, বিমান হতৰ লগত সম্পৰ্ক হল, তথাপি আন বহুত বন্ধু ৰৈ গ'ল।
৩১ মে ২০১৯, WhatsApp ত এটা মেচেজ পালো, কল্যাণে মোক ৰেলৱে হাইস্কুল মালিগাওঁ গ্ৰুপটোত add কৰিলে। মনটো হঠাৎ ভাল লাগি গ'ল। মেচেজ বিলাক পঢ়িব ধৰিলো, লাহে লাহে বন্ধু বান্ধবী সকল এজনৰ পিচত সিজনকৈ গ্ৰুপত আহিল। কিছুমান দেখিবলৈ আগৰ দৰেই আছে, সময়ে যেন বিশেষ প্ৰভাব পেলাব পৰা নাই। আন কেইজনমানৰ এতিয়াৰ ফটো চাই মনত পেলাব অসুবিধা হ'ল, স্কুলৰ দিনৰ ফটো চাওঁতে ধৰিব পাৰিলো।
লাহে লাহে পূনৰ্মিলনৰ ওপৰত চৰ্চা চলিব ধৰিলে। মোৰ অসম যোৱাৰ টিকত ইতিমধ্যে কটা আছিল, মই সেইটো অৰুণিমাক ক'লো। পূনৰ্মিলনৰ দিন ধাৰ্য্য কৰা সময়ত সকলোৱে সেইটো মনত ৰখা বাবে অৰুণিমা আৰু আন সকলোকে ধন্যবাদ, নহলে মোৰ যঠেষ্ট অসুবিধা হ'ল হেতেন।

২৩ নৱেম্বৰ, ২০১৯, আজি পুনৰ্মিলন সমাৰোহ। মই ৰাতিপুৱা ৯:৩০ বজাত মালিগাওঁৰ ৰং ভৱনত উপস্থিত হলো, ইতিমধ্যে আন কেইজনমান বন্ধু তাত উপস্থিত হৈ কামত লাগিছে। লাহে লাহে বন্ধু বান্ধবী সকল গোট খালে, আমাক পঢ়োৱা আমন্ত্ৰিত শিক্ষাগুৰু সকলো আহিল, অনুস্থান আৰম্ভ হ'ল। পতকা উত্তোলন, স্মৃতি তৰ্পন, সন্মানীয় শিক্ষা গুৰুসকলৰ আসন গ্ৰহন, শীৰ্ষ গীত (কল্পনাই ৰচনা কৰা গানটো ধুনীয়াকৈ গালে দীপা আৰু আনসকলে), উদ্দেশ্য বাখ্যা (অৰুণিমাই সচাকৈয়ে ধুনীয়া speech দিয়ে, তাকো পটাপট্, বৰ ভাল লাগিল), ৰূপালীৰ বৰগীত (স্কুলত শুনাৰ দৰে বৰ ভাল লাগিল, পুৰণি কথা মনত পৰি তাই অলপ আবেগিক হৈ পৰিল), শিক্ষা গুৰুসকলক সম্বৰ্ধনা, সহপাঠী সকলক momento প্ৰদান (ৰাজীৱ ফুকনে বহু কস্ট কৰি গুজৰাটৰ পৰা বনাই আনিছে), "ছিয়াশীৰ সুবাস" আলোচনী উন্মোচন (কল্পনাই ধুনীয়াকৈ ইয়াৰ জন্ম কথাৰ ওপৰত ক'লে, মুকুল দাৰো যথেষ্ট অৰিহণা আছে আলোচনী খনত), অপূৰ্বৰ নিজে লিখা কবিতা পাঠ, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ স্কুলীয়া অনুভৱ (ৰাজীৱ ফুকনে ধুনীয়া বক্তৃতা ৰাখিলে, মোকো কিবা কোৱাৰ সুযোগ দিয়া বাবে ধন্যবাদ), শিক্ষা গুৰু  সকলৰ অনুভৱ, দেবেন দাস চাৰৰ inspiring ভাষণ, ৰন্তুৰ গ্ৰন্থ উন্মোচন (বিভিন্ন বাদ্য যন্ত্ৰ নিজে শিকাৰ বাবে এইখন এখন অতি উত্তম গ্ৰন্থ হ'ব), শলাগৰ শৰাই (গায়ত্ৰীয়ে ধুনীয়াকৈ ক'লে), সমস্ৱৰে গোৱা অসম সংগীত আদি কাৰ্য্যসুচীত অংশ গ্ৰহণ কৰি আমি সকলোৱে যথেষ্ট আনন্দ লভিলো।

দুপৰীয়া সুস্বাদ খাদ্য পেট ভৰাই খোৱাৰ পিচত সন্ধিয়াৰ সাংস্কৃতিক অনুস্থানো যথেষ্ট enjoy কৰিলো।
ৰেণুকাৰ ছোৱালী আৰু মুকুলৰ গান, ৰন্তুৰ বিহু হুচৰি, বিশ্বৰ নাচ, প্ৰণৱ শৰ্মাৰ ল'ৰাৰ নাচ চাই মন আনন্দিত হ'ল। কিন্তু সেই সন্ধিয়াৰ বিশেষ আকৰ্ষণ আছিল ৰাজিৱ দাস আৰু কৰবীৰ গান, মুকুল আৰু ৰূপালীৰ নাচ। সকলোৱে সিদিনা মন ভৰাই হাঁহি মাতি নাচি গাই বহুত ফূৰ্তি কৰিলে। মনত ভাব হ'ল যেন সন্ধিয়াতো শেষেই নহওক, কিন্তু এটা সময়ত সামৰণি মাৰিব লগীয়া হ'ল, এখন সফল পূনৰ্মিলন অনুস্থানৰ।

পূনৰ্মিলন অনুস্থানত মই গান গাম বুলি ভাবি আহিছিলো, ৬ - ৭ টা মান গান practice ও কৰি আহিছিলো কিন্তু ঠান্ডা লাগি throat infection হোৱাত গাব নোৱাৰিলো, আশা ৰাখিছো আগলৈ কেতিয়াবা গাম।
বহুত বন্ধু বান্ধবীক সূদীৰ্ঘ ৩৩ বছৰৰ পিচত লগ পাই বৰ ভাল লাগিল, মনত ভাব হ'ল যেন আকৌ স্কুলত পঢ়িবলৈ লৈছো। বহু কেইজনক লগ পাব নোৱাৰি বেয়া লাগিল - কিশোৰ, ইমানুল, বৰ্নালী, প্ৰশান্ত হতক লগ পোৱা হ'লে ভাল লাগিল হেতেন। বহু কেইজন আমাৰ মাজত নাই, বৰ বেয়া লাগিল, বিশেষকৈ জয়ন্তক মনত পৰিল, সি মোৰ লগত স্কুলত ঘনিষ্ঠ আছিল।

অনুস্থানটোক সফল কৰিবলৈ বহুকেইজনে প্ৰত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষ ভাবে সহায় সহযোগ কৰিছে।
আচিফ, ভবেশ, গায়ত্ৰী, প্ৰণৱ, দীপা, কৰবী, জোনমনি, কল্পনা, বিশ্ৱ, মুনিন্দ্ৰ, অৰুণিমা, কল্যাণ, ধীৰেন, গৌতম, মুকুল, দীগেন্দ্ৰ, মুকুল দা, অৰবিন্দ, জুৰি, ৰাজীৱ ফুকন, ৰাজীৱ দাস, অনুপ, ৰূপালী, ৰেহেনা, কানন, মলিনা, দিবাকৰ, ৰন্তু, ৱাছিম, অপূৰ্ৱ, ৰেজাউল, পৰেশ, ৰন্জু আৰু আন সকলোকে ধন্যবাদ জনালো।
যদি মই কোনোবাৰ নাম উল্লেখ কৰিব পাহৰিছো, তাৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰিছো, আগলৈ মই ইয়াত add কৰি দিম।

এনেদৰে এটা সম্পূৰ্ণ দিন অতিবাহিত কৰিলো কেৱল মোক আৰু স্কুলৰ বন্ধুসকলক লৈয়েই - স্কুলৰ দিনৰ কথা পাতি, মন ভৰাই হাঁহি মাতি নাচি বাগি, চকুৰ আগত স্কুলৰ দিনৰ ঘটনাবোৰ ভাহি আহিল।

অসমৰ পৰা ওভতি অহাৰ আগতে বহুকেইজনক লগ কৰিম বুলি ভাবি আছিলো, কিন্তু হৈ নুঠিল।
পূনৰ্মিলনৰ বহুমূলীয়া স্মৃতি মনত সাঁচি লৈ কৰ্মভূমিলৈ যাত্ৰা কৰিলো। এই বন্ধুত্বৰ স্মৃতিয়ে আজীৱন মনত অনুপ্ৰেৰণা যোগাব।
ধন্যবাদ বন্ধু - বান্ধৱী সকল, আকৌ লগ হ'ম।

বন্ধু
মেলিদে তোৰ
দুখৰ দুখনি হাত,
এবাৰ জিৰাও তোৰ
বুকুৰ শিতল চাঁত,
বন্ধু ।

মোৰ সংগীত শিক্ষা

মোৰ সংগীতৰ প্ৰতি কি আগ্ৰহ দেখিলে একো বুজি নাপালো, কিন্তু মোক সংগীত শিক্ষা দিবলৈ ঘৰৰ ডাঙৰ বিলাকে ঠিক কৰিলে। তেতিয়া মই class V ৰ ছাত্ৰ, এদিন সৰু মামাই নি মালিগাও চাৰিয়ালিৰ ওচৰত থকা নাৰায়ণ সংগীত মহাৱিদ্য়ালয়ত নাম লগাই দিলে।

মই প্ৰতি শনিবাৰ আৰু ৰবিবাৰে বগা পায়জামা আৰু পান্জাবী পিন্ধি ৰাতিপুৱা গানৰ স্কুল যাব ধৰিলো। প্ৰথমতে কি শিকালে ভালদৰে বুজিয়ে পোৱা নাচিলো, সদাই দেখোন সা ৰে গা মা পা ধা নি সা হে গাবলৈ দিয়ে।
পিচত লাহে লাগে শিকাব ধৰিলে
সা ৰে, সা ৰে গা, ৰে গা, ৰে গা মা, গা মা, গা মা পা ... ইত্য়াদি।
ইয়ালৈকে ঠিকেই আছিল, মই পাৰিছিলো। দেউতাই এটা হাৰ্মোনিয়াম ও আনি দিছিল, মই সন্ধিয়া বজাইছিলো।

তাৰ পিচত হঠাতে আহিল বিভিন্ন ৰাগ ।
ৰাগ ইমন, কল্য়াণ, গান্ধাৰ আদি (আৰু নাম মনত নাই)। চাৰ বাইদেউ বিলাকে ৰাগৰ ওপৰত বৰ্ণনা লিখিব দিছিল, তাতে কৈছিল "গোৱাৰ সময় ৰাত্ৰিৰ প্ৰথম প্ৰহৰ"। মই ভাবিছিলো যে ইমান ৰাতিপুৱাই উঠি গাব লাগিব, কিন্তু কাকো সোধাৰ সাহস হোৱা নাছিল।
ৰাগ ভিত্তিক গানবোৰ গাব লাগিছিল, যেনে

पिया की नज़रिया जादू भरी
मोह लियो मन, प्रेम भयो ।

मेरा मन बाँध लीनो रे
हाँ रे इन जोगिया के साथ ।

মই ক্লাচটোত একমাত্ৰ ল'ৰা, বাকি আনবিলাক ছোৱালী, প্ৰায় ৫০ জনী মান। মই তেতিয়া বৰ লাজকুৰিয়া আছিলো, ভাবি চোৱা মোৰ অৱস্থা কি হৈছিল।
মই চাৰ নহালৈ ক্লাচৰ বাহিৰত থিয় দি থাকিছিলো, চাৰ অহাৰ লগে লগে ক্লাচত সোমাই শেষৰ ফালে বহিছিলো।
কেতিয়াবা চাৰে মোক মাতি নি আগত বহাই দিছিল। কেতিয়াবা আকৈ চাৰে মোক জোকাই কৈছিল "মহাদেৱ তোমাৰ তপস্য়া ভংগ হ'লনে ?"
পিচত যেনিবা আৰু এজন ল'ৰা আহিল, তেতিয়া মোৰ অলপ সকাহ হ'ল।

চাৰৰ ভিতৰত গায়ন চাৰ (কামাখ্য়াৰ) আৰু principal চাৰক মনত আছে।
তাৰপৰা আমি ৰবিন্দ্ৰ ভৱনত হোৱা chorus competition ত ভাগ লৈ অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ গাইছিলো। গ্ৰুপটোৰ ফটো পেপাৰত ওলাইছিল, দেউতাই ফটো সকলোকে দেখুৱাই ফুৰিছিল।

এনেদৰে সময় বাগৰি গ'ল ... এটা সময়ত পৰীক্ষা আহিল।
মই theory exam দিব গলো, লগত একো কিতাপ লৈ যোৱা নাই। পিচত দেখিলো যে পৰীক্ষাত সকলোৱে কিতাপ উলিয়াই তাৰ পৰা চাই চাই লিখে, মই ইফাল সিফাল কৰি যি জানো তাকে লিখি থৈ আহিলো।
Practical exam ৰ দিনা examiner কেইজন প্ৰকান্ড চৰ্দাৰজী, বোধহয় বাহিৰৰ পৰা আহিছিল। মোক হিন্দিতে কিবা গাব দিলে, মই ভালদৰে একো বুজি নাপালো, যি জানো তাকে গাই দিলো। পিচফালে আমাৰ চাৰ বাইদেউ কেইজন বহি হাঁহি আছিল, কিজানি মই ভুলকে গালো।
যি নহওক মই পৰীক্ষাত পাচ কৰিলো (সিমান ভাল নম্বৰ পোৱা নাছিলো, হয়তো 2nd class পাইছিলো, ভালদৰে মনত নাই), certificate এখনো পালো ( certificate খন কৰবাত হেৰাই গ'ল, বহুত বিচাৰিও নাপালো ) ।

ইতিমধ্য়ে মই class VII পালো, মোৰ আৰু গান শিকাৰ মন লাহে লাহে কমি আহিল, মই গানৰ ক্লাচত যোৱা বন্ধ কৰিলো।

যদিও মাত্ৰ এবছৰহে গান শিকিছিলো, তথাপি কিবা এটা যেন base গড়ি উঠিছিল, পিচত মই গান pick up কৰিব পাৰিছিলো।
নাৰায়ণ সংগীত মহাৱিদ্য়ালয়ৰ নিচিনা এখন স্কুলৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ হয় এতিয়া, যিহেতু মই কিবা কিবি শিকিব খোজো।

Listen to:

• पिया की नज़रिया जादू भरी
• मेरा मन बाँध लीनो रे

দুৰ্গা পুজা আৰু ইটো সিটো

WhatsApp group বিলাকত দুৰ্গা পুজাৰ ফটো চাই ঘৰত বহি আছো, বাংগালোৰত। ঘৰৰ ওচৰত পূজা হৈ আছে, গৈ এবাৰ চাইও আহিলো, কিন্তু মনটো কিবা কিবি লাগি আছে। মই যদিও ইয়াত আছো, মোৰ মনটো যেন গুৱাহাটীৰ পূজাস্থলীত ঘুৰি ফুৰিছে ...

"জাগো, তুমি জাগো, জাগো দুর্গা, জাগো দশপ্রহৰণধাৰিণী, অভয়াশক্তি বলপ্রদায়িনী তুমি জাগো।" ৰেডিওত এয়া মহালয়া বাজিছে। মহালয়াৰ দিনা ৰাতিপুৱাতেই ৰেডিও শুনা ককাদেউতাৰ পুৰণি অভ্যাস। এইখিনি সময়ত ৰাতিপুৱা অলপ ঠান্ডা পৰে, আধা শুই আধা সাৰে থকা অৱস্থাত গৰম কাপোৰৰ তলৰ পৰা মহালয়া শুনি ধুনীয়া আমেজ লাগে। লগতে এটা তৃপ্তিৰ ভাবো আহে - দুৰ্গা পূজা আহিছে বুলি।

দুৰ্গা পূজা বুলিলে স্কুলত পঢ়া সময়ত মনত আহে স্কুল বন্ধ, ফুৰিব যোৱা, বন্দুক আৰু গুলি। মই যিহেতু মামাৰ ঘৰত থাকিছিলো, পূজাৰ কেইদিন সদায় আইতা, মামাহতৰ লগত ফুৰিব গৈছিলো। এদিন মালিগাওঁৰ ফালে যাও, ৩ নং গেটত নামি খোজকাঢ়ি পূজা চাই চাই ৰেষ্টকেম্প পাও আৰু ওভতি আহো। আনদিনা চান্দমাৰীৰ ফালে যাও, কাছাৰীত নামি খোজকাঢ়ি পূজা চাই চাই চান্দমাৰী পাও আৰু ওভতি আহো। দশমীৰ দিনা গা ধুই কাগজত ১০১ বাৰ "শ্ৰী শ্ৰী দুৰ্গা সহায়" লিখো, সন্ধিয়া প্ৰতিমা বিসৰ্জন চাব যাও, জিলাপী খাই ওভতি আহোতে মনতো কিবা বেয়া লাগে, ফূৰ্তিৰ দিনবোৰ যেন শেষ হ'ল এইবছৰৰ বাবে। কেতিয়াবা ষ্টেডিয়ামত হোৱা ৰাৱণ পোৰা চাব গৈছিলো, সৰু মামাৰ লগত।

দুৰ্গা পূজাৰ আমাৰ সময়ৰ favourite toy

পিচত কলেজ পাওতে পূজাৰ ফূৰ্তিবোৰ অলপ বেলেগ হ'ল, পূজাত লগৰ ল'ৰাৰ লগত ফুৰিবলৈ ললো। ঘুৰি ফুৰি মাজতে কিবা খাওঁ। জোন, দিলিপ, ধীৰেণ, শৈলেন হঁতৰ লগত কিমান যে ফুৰিলো !

এতিয়া বাংগালোৰত থকাৰ সময়ৰ পৰা পূজা ভালদৰে চোৱা নাই। ইয়াত পূজা কম হয়, ওলাই যাবলৈ লগ বন্ধুও নাই, যি কেইজন আছে সকলো নিজক লৈ ব্যস্ত। লগ বন্ধু সম্বন্ধীয়ৰ লগতহে উৎসৱৰ মজা। বহু কেইবছৰ আমি পূজাত মাত্ৰ ঘৰতে বেংগলী tv channel চাই কটালো।

কেতিয়াবা মন যাই যেন পূজাৰ সময়ত ২ মাহ মান সময় অসমত কটাম, কিন্তু সচাকৈ হ'ব জানো?

Related posts:

• http://mahalayafull.blogspot.com/
• http://mahalayafull.blogspot.com/2018/10/blog-post.html

শিক্ষাৰ দাম

মোৰ ল'ৰাৰ দ্বিতীয় জন্মদিন, মই মিঠাই কিনি আনি মোৰ অফিচৰ চিনাকি সকলোকে মাতিলো। মিঠাই খাই শুভেচ্ছা জনাই এজন এজনকৈ লাহে লাহে যাব ধৰিলে। "তোমাৰ ল'ৰাৰ স্কুলৰ চিন্তা কৰিব হ'ল", কোনোবাই ক'লে। ইমান সোনকালে স্কুলত যাব হ'লেই নে? মই ভাবিলো। আন কেইজনৰ লগত আলোচনা কৰি জানিলো যে পৰৱৰ্তী বছৰৰ বাবে admission তাৰ আগৰ বছৰতেই ল'ব লাগে। বহুতকেইজনে এখন ভাল স্কুলৰ নাম উল্লেখ কৰিলে। মই শনিবাৰে, অফিচ বন্ধত গৈ স্কুলৰ খবৰ লোৱাৰ ঠিক কৰিলো।

সেইমতে শনিবাৰে মই লগৰ কেইজনে কোৱা স্কুলখনত উপস্থিত হ'লো। এজনে স্কুলৰ tour কৰিব লৈ গ'ল, বৰ ধুনীয়া campus টো, চাৰিওফালে ধুনীয়া ধুনীয়া লাইন লাইন গছ। ক্লাছৰুম বিলাক computerized, student ৰ কাৰণে বহুত facility আছে ... ধুনীয়া tennis court, crystal clear 6 lane swiming pool, cricket pitch, বহুতকেইটা auditorium (student of the year চিনেমাত দেখাৰ নিচিনা), ডাঙৰ play ground, amphitheater ইত্যাদি। বৰ ভাল লাগিল, ভাবিলো মোৰ ল'ৰাটোৱে মই স্কুলত নিশিকা বহুত কিবা কিবি শিকিব পাৰিব। কেইজনমান শিক্ষকৰ লগত পৰিচয় কৰালে, কথা পাতি ভাল লাগিল। অৱশেষত স্কুল fee ৰ list খন পালো, admission fee ১ লাখ, yearly fee প্ৰায় ৪.৫ লাখ, nursery ক্লাছৰ বাবে, প্ৰতি বছৰ আৰু ১০% বৃদ্ধি হ'ব ! মই মোৰ সিদ্ধান্ত পিচত জনাম বুলি কৈ আহিলো।

সেইদিনা ৰাতি যদিও বিচনাত পৰিলো কিন্তু টোপনি নাহিল, মনত বহুত চিন্তা আহিল। Nusery ক্লাচতে যদি ইমান fee তেন্তে আগলৈ আৰু কিমান হ'ব? মই মনে মনে হিচাব কৰি দেখিলো যে এই হিচাবত ক্লাচ ১০ ত প্ৰায় ১১ লাখ টকা fee লাগিব। তেতিয়ালৈ মই চাকৰিত নাথাকিম, গতিকে কেনেকৈ চলিম? অসমত হোৱা হ'লে কিবা উপায় কৰিব পৰা যাই, কিন্তু অসমৰ বাহিৰত কি কৰিম? অসমত অসমীয়া medium স্কুলত হলেও পঢ়াব পাৰি, কিন্তু ইয়াত? মোৰ ল'ৰাতো কি অকমান ভাল শিক্ষাও নাপাব? মোৰ এটা ল'ৰাতে যদি এই অৱস্থা, যাৰ ২ টা বা বেচি আছে তাৰ কেনে? ... এনেধৰনৰ হাজাৰটা প্ৰশ্নই মনত প্ৰৱেশ কৰিলে।
চৰকাৰে শিক্ষা আৰু medical treatment অত সকলোৰে বাবে সুবিধা কৰি নিদিয়ে কিয়? Income tax তো ঠিকেই লয়, অকমান কিবা পইচা বচাই কৰবাত invest কৰিলে তাতো tax লয়। যিকোনো বস্তু কিনিলে, ৰেস্তোৰাত খালে ... যিয়েই নকৰো কিয় সকলোতে tax দিব লাগে। আনকি LPG gas cylinder ৰ subsidy এৰি দিবলৈ আহ্বান জনাই। কিন্তু তাৰ বিনিময়ত মানুহৰ বাবে বিশেষ একো নকৰে। ইয়াৰ ফলত বিশেষকে middle class চাকৰিয়াল বেচিকে suffer কৰে। সকলো ধৰণৰ tax দিয়াৰ পিছতো একো সুবিধা নাপায়। Education private স্কুলত কৰাব লাগে, বেমাৰত পৰিলে private হস্পিতালত, ৰাস্তাৰ অবস্থা নাই - গাড়ী চলালে ঘোড়াত উঠি থকা যেন লাগে, বৰষুণ দিলে কথাই নাই।
আমাৰ আগৰ generation বিলাকৰো কি এনেকুৱাই হৈছিল? তেওলোকৰো নিশ্চয় কিবা কিবি অসুবিধা হৈছিল, কিন্তু সন্তানৰ শিক্ষাক লৈ কি তেওলোকৰো এনে হৈছিল? নে মাত্ৰ আমাৰ হে এই অৱস্থা? আমাৰ ঘৰতে আমি ৩টা ল'ৰা, কিন্তু দেউতাই গোটেই কেইজনৰেই পঢ়াশুনা ঠিকে চলাইছিল। মোৰ এতিয়া উপাৰ্জন দেউতাৰ তুলনাত প্ৰায় ১০ গুণমান, কিন্তু তথাপি চোন ১ টা ল'ৰাৰ পঢ়াৰ খৰছক লৈ ইমান ভাবিব লাগে। নে পঢ়াৰ খৰছ ইমান বাঢ়িছে? নে আমি নিজে নিজে standard টো বঢ়াই লৈছো? আমি বাৰু ল'ৰা ছোৱালীৰ future ৰক লৈ মিছা মিছিকে বেছি চিন্তত নেকি? নে আমাৰ দেউতাহঁতে কমকৈ চিন্তা কৰিছিল? ...
এনেবোৰ কথা ভাবি ভাবি কেতিয়া টোপনি আহিল গমকে নাপালো।

পিচদিনা অফিচত লগৰ বন্ধুসকলৰ লগত আলোচনা কৰি গম পালো যে আন কিছুমান স্কুল আছে যত তুলনামুলক ভাবে অলপ কম খৰছতো হয়। খবৰ লৈ মোৰ ঘৰৰ ওচৰতে তেনেকুৱা দুখন স্কুলৰ কথা গম পালো। সিহঁতৰ পৰা information লৈ এখন স্কুল finalize কৰিলো, স্কুলখন হ'ল Sri Sri Ravishankar Vidya Mandir (http://bangaloreeast.ssrvm.org/). অভিভাৱক কিছুমানৰ লগত কথা হৈ ভাল লাগিল। মোৰ ল'ৰাটোৰো স্কুলত selection হৈ গ'ল, next academic year ৰ বাবে।
আপোনালোকৰ নো কেনেকুৱা experience, লৰা ছোৱালীৰ শিক্ষাক লৈ, তলৰ comment ত লিখিৱ।

By the way, আন কিছুমান মানুহ আছে যি ল'ৰা ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ নামত কৌটি টকা খৰছ কৰে। মই মোৰ ইন্জিনিয়াৰিং WhatsApp group টোৰ অলপ message তলত দিছো, আপোনালোকৰ বাবে (ইয়াৰ বেছিভাগ মানুহ US অত থাকে, গতিকে এইখিনি পঢ়ি হতাশাত নুভুগিৱ, এইটো ভাবি যে কিছুমানৰ ইমান টকা আছে আৰু আমাৰ সেই তুলনাত ইমান কম। এইটো মাত্ৰ ওপৰৰ ৫ - ১০% মানুহৰহে উদাহৰণ। ভাল শিক্ষা আৰু সুখী জীৱন আমি কম পইচাতো পাব পাৰো। আমি বেছিভাগেই ইয়াৰ উদাহৰণ, নহয় জানো ?).

[18/08, 10:57] +91 98452 XXXXX: In US varies from 45 - 80 k USD / year in Public and Pvt Colleges , if you choose a State or Community college a lot cheaper

[18/08, 10:57] +91 83744 XXXXX: true. I have only one kid and he point blank told he would rather go out of country rather than get property from me. He is major fan of formula 1. That's why I sent him off finally. knowing pretty well he will never return to India in near future. On an average it's 1.5 crore. Depends on university. I heard Germany is pretty cheap. However kids need to learn German.

[18/08, 10:59] +91 98452 XXXXX: My friend daughter going to Laughborough UK for sports management this year - he says UK is 1/3 the cost of US - and 3 years of UK Graduation = 1 year in UC, Canada is also a lot cheaper than US

[18/08, 11:01] +91 83744 XXXXX: My son got gatech Purdue and Manchester all came to around 40 lakhs per year. His tution fees is 21500 GBP per year. Most UK universities for engineering are

[18/08, 13:20] +971 50 592 XXXX: Friends - my daughter is an undergrad student in CSE at UC Davis, just completed 2nd year and got fully paid 14 week internship at Qualcomm at her own. There are chances they she may get there next year as well and than PPO. There is good scope for international students in CS/CSE at any level. Cost wise minimum INR 2cr or $300K for 4 years.

[21/09, 09:48] +91 98210 XXXXX: If u think u need finds for 12 months work for 36 .. u won't have to come back again

[21/09, 10:15] +91 98210 XXXXX: Pick a number that you normally spend in a year ... make it twice and that's the amount of post tax interest income u Should be getting ... and the corresponding principal is your coffer large enough

[21/09, 10:16] +91 98210 XXXXX: That will cover for potential medical costs emergency and unforeseen expenses ..

[21/09, 10:23] +91 98452 XXXXX: So Tantri here is the math - if you need 2 lacs a month fir a comfortable life budget fir 4 - ie 48 lacs a year , let's round to 50 - to generate 50 lacs a year you need 7 - 8 Cr at 7% interest tax free

[21/09, 10:36] +91 98452 XXXXX: A monthly break up in metro would be
Maids etc - 10k
Grocery, vegetables , fruits - 15k
Petrol for 2 cars - 5k
School fees per child 10k = 20k
Utilities ( electricity , mobile , newspaper etc ) - 10k
So this 60 K is what you need for a comfortable life
Now add clothes , travel, eating out etc - discretionary part - typically holiday expenses are 5 - 6 lacs / year or 50k per month ( can be avoided) - all this will total another 1 Lac a month
The extra 40 k is for insurance , medical etc

[21/09, 10:37] +91 98452 XXXXX: This is expense pattern of top 5% - I have cousins who live a very happy life by spending less than 50k / month

[21/09, 10:39] +91 98210 XXXXX: IB school fees is 6 -10 lacs per year

[21/09, 10:39] +91 98210 XXXXX: In Bombay

[21/09, 10:39] +91 98210 XXXXX: More like 10

[21/09, 10:40] +91 98452 XXXXX: That's not monthly - that's not the norm Less than 25,000 kids fron India go to US - so yes the 8 years of US education for 2 kids budget 4 Cr

[21/09, 10:41] +91 98452 XXXXX: So Tantri Bhai 8 + 4

[21/09, 10:42] +91 98452 XXXXX: All inclusive UC is 75 K and places like Ohio / UIUC / Seattle will be 50 K

[21/09, 10:44] +91 98452 XXXXX: My nephew completed 4 years of IIT Madras in 5 Lacs - it cost me 5 Lakh just to drop and settle my daughter Over 2 weeks

[21/09, 11:05] +91 97353 XXXXX: Chatter of SVR's rich and famous - sounds so nice. While I have no chance to be in that league, it sounds great that you guys made it so big to talk about 7-8 crores and more.

ইংলেন্ডৰ গাওঁ: আৰম্ভণি

ৰাতিপুৱাই অফিচত email চাই থাকোতে এটা mail এ মোৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিলে। Email টো মোৰ manager ৰৰো manager এ পঠোৱা, মই অফিচ অহাৰ লগে লগে তেখেতক লগ কৰিব কৈছে। মই দৈৰাদৈৰিকৈ তেখেতৰ cabin ৰ ফালে ঢাপলি মেলিলো, কি কাৰণত নো মাতিছে জানিবলৈ (সাধৰণতে manager এ ভাল কাৰণত নামাতে)।

তেখেতে মোক বহিব দি কলে যে মই ৬ মাহৰ বাবে ইংলন্ড যাব লাগে। মোৰ যোৱাৰ ইচ্ছা নাই, মই শুনিছিলো যে তাত যথেষ্ট ঠান্ডা পৰে। মোৰ ঠান্ডাত বহুত অসুবিধা, মই কেনেবাকে মোৰ নিজৰ ঠাই অসমত ঠান্ডাৰ দিনকেইটা কটাইছিলো। মই মনৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰিলো। কিছু আলোচনাৰ পিচত ঠিক হ'ল যে মই গৰমৰ দিনত যাম, তেতিয়া ঠান্ডা নাথাকে। মই Worthing নামৰ ঠাইত যাব লাগে, যি south England ত অবস্থিত।

নিজৰ cabin অলৈ আহি অলপ ঠাইখনৰ বিষয়ে জানিবলৈ internet খুলিলো। Worthing এখন সৰু ঠাই, লন্ডনৰ পৰা ১৫০ কিলোমিটাৰ দুৰত। তাত লন্ডনৰ নিচিনা ফুৰিব পৰা ঠাই একো নাই। মনটো কোচ্ খাই আহিল, ভাবিবলৈ ধৰিলো ৬ মাহ অকলে তাত কেনেকৈ অতিবাহিত কৰিম। কিন্তু ইতিমধ্যে মই কথা দিলো, গতিকে আৰু উপায় নাই, যাবই লাগিব।

মই যোৱাৰ জোগাৰ কৰিব ধৰিলো, তাত থকা দিনবোৰত বতৰ আৰু উস্নতাৰ ওপৰত অনুসন্ধান চলালো। যিহেতু মই গৰমৰ দিনত যাম, সেয়েহে গৰম কাপোৰৰ বিশেষ প্ৰয়োজন নহয়। তথাপি সাৱধান হৈ এটা sweater আৰু আন গৰম কাপোৰ কিনিলো। লগতে আন কিবাকিবি বস্তু যেনে চাটি, খোৱা বস্তু, mobile sim (Lyca), camera, battery, memory card, trolley bag ইত্যাদি কিনিলো।
কোম্পানীৰ ফালৰ পৰা হোটেল আৰু breakfast দিব, বাকি আন সকলো বস্তু মই নিজে manage কৰিব লাগিব (কোম্পেনীয়ে মোক daily allowance দিব)।
মই visa ৰ কাৰণে আবেদন কৰি, সাক্ষাৎকাৰত উৎত্তীৰ্ণ হৈ visa পালো।
মই কিছু টকা হাতত আৰু কিছু card ত লৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত ললো।
মোৰ flight টিকট air emirates ত Heathrow, UK লৈ কৰা আছে।
সেইমতে মই নিৰ্ধাৰিত দিনত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি Heathrow পালো (মোৰ প্ৰথম International Flight ৰ ওপৰত লিখিবলৈ যঠেষ্ট আছে, সেয়েহে মই সেই বিষয়ে বেলেগকৈ লিখিম)।

Airport ৰ পৰা মই train ৰে গৈ Worthing পালো, প্ৰায় এঘন্টামান ল'লে। Train বিলাক আমাৰ দেশৰ তুলনাত যঠেষ্ট পৰিপাতি আৰু চফা। তাত train অত উঠাৰ পিচতো টিকত কাটিব পাৰি, মাত্ৰ স্টেশ্ৱনৰ পৰা ওলাই অহাৰ সময়ত টিকত check হয়। আমাৰ দেশৰ নিছিনা rail line cross কৰি যোৱা নেদেখিলো, হয়তো electric train কাৰণে মৃত্যু হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।

মই Worthing 4 তা বজাত পালো, স্টেশ্ৱনৰ পৰা ওলাই আহি taxi stand ৰ ফালে খোজ ল'লো। এটা সুন্দৰ ৰবিবাৰ, আকাশত সূৰ্য্যই হাঁহি আছে। Taxi stand তো খালি, এখনো taxi নাই। মই taxi ৰ বাবে কিছু সময় ৰ'লো। গোটেই ঠাইখিনি নিৰ্জন, এজন মানুহো দেখিবলৈ নাই, একো শব্দ নাই। মাত্ৰ অকমান দুৰত এখন ৰেষ্টুৰাঁ, দুৰৰ পৰাই কেইজনমান মানুহ দেখিছো। মই হোটেললৈ কেনেকৈ যাম ভাবিব ধৰিলো। হোটেলখন স্টেশ্ৱনৰ পৰা মাত্ৰ ১.৫ কিলোমিটাৰ দূৰত, কিন্তু যোৱা ৰাস্তা নাজানো (তেতিয়া গুগল্ মেপ নাছিল)। আমাৰ দেশত হোৱা হ'লে চাহ দোকান এখনতে সুধি ললোহেতেন ।

Worthing ৰেলৱে স্টেশ্ৱন

ৰৈ ৰৈ ভাগৰ লাগিল।
মই ইংলন্ডত এনেধৰণৰ পৰিস্থিতিত পৰিম বুলি কেতিয়াও ভৱা নাছিলো। অফিচত কৈছিল যে স্টেশ্ৱনৰ পৰা ওলাই আহিলেই বহুত টেক্সি ৰৈ থাকিব, এখনত উঠিলেই হ'ল।
মোৰ মনত বিভিন্ন ধৰণৰ চিন্তাই ভুমুকি মাৰিব ধৰিলে ... যদি হঠাতে কিছুমান মানুহে হাতত বন্দুক লৈ আহি মোৰ সকলো বস্তু লুটি লৈ যাই (ইংৰাজি চিনেমাত দেখিছো), মই মোৰ দেশলৈ কেনেকৈ উভটি যাম ??? ... যদিহে টেক্সি কিবাকাৰণত এখনো নাহে আৰু ৰাতি হৈ যাই, মই কি কৰিম ??? ...
কি কৰা যাই এতিয়া, মই ভাবিবলৈ ধৰিলো। মই ওচৰৰ ৰেষ্টোৰা খনলৈ গৈ খা-খবৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈ অকমান আগবাঢ়ি যাওতেই এখন টেক্সি আহি উপস্থিত হ'ল (প্ৰায় এঘন্টা ৰোৱাৰ পিচত), মই টেক্সিত উঠিহে শান্তিৰে নিশ্ৱাস ললো। টেক্সিয়ে ১০ মিনিটত হোটেল পোৱাই দিলে, বিনিময়ত ৭ পাউন্ড (মোটামোটি ৭০০ টকা) ল'লে।

হোটেলত মোৰ কোঠা আগতিয়াকৈ সংৰক্ষিত আছিল, সেয়েহে একো অসুবিধা নহ'ল। মই হোটেলৰ কোঠাটোত ইফাল সিফালে ঘুৰিলো, আগতে আমাৰ দেশত নেদেখা বস্তুবোৰ ভালদৰে চালো আৰু হোটেলৰ ওচৰ পাজৰৰ ঠাইখিনি চাবলৈ ওলাই আহিলো।

মই থকা হোটেল খন

তেতিয়া মোটামোটি সন্ধিয়া ৬ টা বাজিছে, সূৰ্য্য তেতিয়াও মুৰৰ ওপৰত। মই ইফাল সিফালে ঘুৰি ঘৰবোৰ চালো, ৰেষ্টোৰাবোৰ বাহিৰৰ পৰাই নিৰিক্ষণ কৰিলো (সিহতে খোৱাবস্তুৰ তালিকা বাহিৰতে ওলমাই থৈ দিয়ে) মই খাব পৰা বস্তুৰ সন্ধানত।
Beach খন হোটেলৰ একেবাৰে ওচৰত, ১০০ মিটাৰমান দুৰত। ইমান চফা beach দেখি মন ভাল লাগি গ'ল, বহুত দুৰলৈ খালিভৰিৰে খোজ কাঢ়িলো, ভাগৰ লগাত শুই আৰাম কৰিলো। ওচৰত কোনো মানুহ নাই, অলপ দুৰত কিছুমান মানুহ আছে। সাগৰৰ ধৌবোৰে এটা meditative শব্দৰ সৃষ্টি কৰিছে, মাজে মাজে সাগৰীয় চৰাইৰ মাত, মন শাত্ পৰি গ'ল।
মই পৰিবেশটোত ইমান মগ্ন হ'লো যে সময় চাব পাহৰিলো। হঠাত ঘৰি চাই দেখিলো ৯:৩০ বাজিছে ! আকাশত সূৰ্য্য বিৰাজমান আছিল, মই ভাবিছিলো যে হয়তো ৬ টা মান বাজিছে ।

হোটেলৰ ওচৰৰ beach

দৌৰাদৌৰিকৈ মই ওচৰৰে ৰেষ্টোৰাত (বাংলাদেশী ৰেষ্টোৰা, ভাৰতীয় খোৱা পোৱা যায়) বিৰিয়ানি খালো, ১০ পাউন্ড ল'লে। ত্ৰিপ্তিৰে পেট পুৰাই হোটেললৈ উভতি আহিলো আৰু অকণমান TV চাই ১০ টা মান বজাত শুলো (তেতিয়াও আকাশত সূৰ্য্য আছিল)। পিচদিনা মই মোৰ client অৰ অফিচলৈ যাব লাগে।

এইবাৰলৈ ইমানেই, আগলৈ মই ঠাইখনৰ আন ভাল লগা বিষয়ৰ ওপৰত লিখিম।

---